1242 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : توكّل كردم بر چيره‌اى كه كسى بر او غلبه نمىكند . 1243 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : اى خدا ، اى خدا ، اى خدا ! تو خدايى هستى كه خدايى جز تو نيست . . . بزرگوارتر از آنى كه براى تو همانندى باشد و چيره‌تر و بزرگ‌تر از آنى كه براى تو هماوردى باشد . پس تويى خداوندِ ستوده به هر زبان . 1244 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعا : خداوندا ! من از تو درخواست مىكنم ، اى آن كه با پرتو فروغ خود ، از ديدگان آفريدگانش پنهان گشته است ، اى آن كه جامه شكوه و سترگى بر تن كرده و در پاكىِ خود ، به چيرگى نام‌بُردار گشته است ! 1245 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعا : منزّه است بزرگى كه چه چيره است ، منزّه است چيره‌اى كه چه حاكم است ، و منزّه است حاكمى كه چه داور است ! 1246 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعا : خدايى جز تو نيست . برتر و بالاتر از آنى كه تو را فرزندى يا انبازى باشد و چيره‌ترى از آن كه برايت همانندى باشد . خدايى جز تو نيست . يگانه‌اى ، بى هيچ انبازى . 1247 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوندا ! به درستى كه تو . . . چنان چيره‌اى كه يارى نمىشوى . 1248 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در احتجاج با ابو جهل : آيا داستان خليل را ندانسته‌اى آن گاه كه به ملكوت ، بالا برده شد ؟ همان سخن خداوندگارم " و آن سان ، ملكوت آسمان‌ها و زمين را به ابراهيم نشان مىدهيم و براى آن كه از اهل يقين گردد " . خداوند ، آن گاه كه او را تا آسمان بالا بُرد ، ديده او را چنان نيرومند ساخت كه زمين و هر كسِ آشكار و پنهان را بر روى آن ديد . پس مرد و زنى را بر كارى زشت ديد و آن دو را نفرين كرد و هلاك گشتند . پس دو نفر ديگر را ديد و براى آنان نفرين به هلاك كرد ، پس هلاك شدند . پس دو نفر ديگر را ديدو آهنگ نفرين به هلاكت آنها كرد كه خداوند به او وحى فرمود : " اى ابراهيم ! نفرينت را از بندگان و كنيزكان من باز دار ؛ زيرا منم آمرزنده مهربان چيره بردبار . گناهان بندگانم ، مرا زيانى نمىرسانَد ، همان سان كه